a, an czy the? Przedimki bez zgadywania

Trzy proste pytania rozwiązują większość dylematów z „a”, „an” i „the”.

Przedimki to zmora Polaków, bo w naszym języku ich nie ma. Dobra wiadomość: nie musisz znać wszystkich reguł, wystarczy zadać sobie trzy pytania.

Trzy pytania

1. Czy mówię o czymś konkretnym i znanym rozmówcy? → the.
2. Czy to coś jedno z wielu, wspomniane pierwszy raz? → a / an.
3. Czy słowo zaczyna się od dźwięku samogłoski? → an (an hour, an MP).

Przykłady

I saw a dog. The dog was huge. najpierw „jakiś”, potem „ten konkretny”.

• She is a teacher., zawód, jeden z wielu.
• Open the window, please., wiadomo które.
• I need an umbrella., dźwięk samogłoski.

Częste pułapki

Rzeczowniki niepoliczalne i nazwy ogólne często idą bez przedimka: I like music. Decyduje wymowa, nie pisownia: a university (bo „ju”), ale an hour (bo „ał”).

Ćwicz w aplikacji